عليه عاليه عهد نامچه شرف ورود ارزانى فرمايد ، از جانب شاه جم‌جاه نيز ، به همان نهج و وتيره ، عهدنامچه و وثيقه مؤكده ، به يمينى كه در فوق ايراد شده تحرير و تسليم شود و به نحوى كه در فوق تبيين يافته در رقم مبارك ، در خصوص صلاح و فلاح و رفع خلاف و قلاح اذن كامل وافى و رخصت شامل كافى فرموده‌اند ، با بندگان عالى جاه و الا جايگاه نصفت و معدلت و اقبال پناه ، وزير صائب تدبير معظم اليه ، عقد مواد مصالحه به شروط و قيود لازمهء مشروحهء فوق نمودم و عالى جناب معظم اليه نيز به حسب رخصت كامله و اذن شامله قبول صلح مزبور و مراعات شروط و قيود آن را بر خود التزام و از دو جانب تعهد نموديم كه بعد از آنكه به موجب همين تمسكات تصديق نامجات ورود يابد ، در حضور جمله ، تصديق نامجات مزبوره مبادله و اساس صلح و صلاح را مستحكم و مستقر نمائيم و برين گونه هر يك بر خود التزام و تمسك موثوقه تحرير و تسليم بندگان معلى شان عالى جاه و الا جايگاه معظم اليه شد . فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . « 1 » من العبد الفقير الامور و المرخص بالخصوص المذكور « 2 »

--> ( 1 ) - سوره البقره ( 8 ) ( 2 ) - سند شمارهء صد و دو ( 102 ) انجمن تاريخ ايران